Jak się zakłada Airsoftową Arenę

Pusta hala, kilka przeszkód, grupa znajomych i świetny pomysł na CQB. W teorii wystarczy ogłosić otwarcie i czekać na graczy. Tylko że rzeczywistość ma zwyczaj dorzucać własne scenariusze. I to bez wcześniejszego briefingu.

Jak wygląda tworzenie areny ASG od podstaw? Podczas Konwentu Airsoftowego 2026 Przemysław „Akuki” Janiak opowiedział o doświadczeniach związanych z powstawaniem AS Areny w okolicach Gniezna. Dzięki uprzejmości AS Areny otrzymaliśmy nagranie rozmowy, na którego podstawie powstał ten artykuł.

To historia konkretnego przedsięwzięcia, nie uniwersalny poradnik prawny ani biznesowy. Gdzie indziej podobny projekt może przebiegać łatwiej albo znacznie trudniej.

Najpierw pomysł. Potem poszukiwanie miejsca

Własna arena to marzenie niejednego gracza. Szczególnie takiego, który odwiedził już kilka obiektów i za każdym razem dochodził do wniosku, że coś można byłoby zrobić lepiej. Tu dodatkowe przejście, tam więcej przeszkód. A może cała hala podzielona na pomieszczenia, które trzeba zdobywać jedno po drugim?

W przypadku AS Areny pomysł wyrósł z wcześniejszych doświadczeń związanych z poznańską SOP Areną. Nowe przedsięwzięcie miało jednak własny charakter, a jednym z jego założeń było połączenie airsoftu z działalnością na rzecz integracji społecznej osób ze spektrum autyzmu.

Pomysł był konkretny. Pozostawało znaleźć odpowiednie miejsce. I tutaj zaczęły się schody.

Pustych hal, magazynów czy dawnych zakładów przemysłowych nie brakuje. Znalezienie właściciela gotowego udostępnić je pod rozgrywki ASG jest jednak zupełnie inną historią. Przemysław opowiadał o dziesiątkach rozmów i właścicielach, dla których samo słowo „airsoft” potrafiło być powodem do niepokoju.

Ostatecznie odpowiedni teren udało się znaleźć, ale same negocjacje dotyczące wynajmu trwały około siedmiu miesięcy. Całe przygotowania od pierwszego pomysłu zajęły mniej więcej półtora roku.

Pierwsza lekcja? To, że budynek stoi pusty i wygląda jak idealne miejsce na CQB, nie oznacza jeszcze, że można w nim legalnie zorganizować rozgrywkę.

Mamy halę! Co teraz może pójść nie tak?

Kiedy lokalizacja jest już ustalona, można wreszcie zaczynać budowę. Przynajmniej w teorii.

W praktyce wynajęcie budynku nie sprawia automatycznie, że nadaje się on do organizowania wydarzeń. Trzeba przygotować teren, zadbać o bezpieczeństwo, sprawdzić stan techniczny i rozwiązać kwestie infrastruktury.

W przypadku AS Areny jednym z większych wyzwań okazał się dostęp do energii elektrycznej. Bez prądu trudno przecież myśleć o odpowiednim oświetleniu, monitoringu, alarmach czy rozbudowanych rozwiązaniach elektronicznych. Organizatorzy musieli korzystać z agregatu prądotwórczego. Dodatkowego przygotowania wymagało zaplecze sanitarne i dostęp do wody.

I nagle zamiast projektować kolejną przeszkodę, trzeba zastanawiać się nad rzeczami, o których podczas niedzielnej strzelanki nikt specjalnie nie myśli.

Przed podpisaniem umowy warto więc sprawdzić nie tylko powierzchnię nieruchomości, ale również jej stan, dostępność mediów i możliwości adaptacji do planowanej działalności.

Ręcznie malowane ściany podczas przygotowywania areny. © materiały udostępnione przez AS Arenę ASG

Dwieście płyt OSB i jeszcze więcej pomysłów

Kiedy można już rozpocząć budowę, zaczyna się najprzyjemniejsza część przedsięwzięcia. Przynajmniej dla tych, którzy lubią majsterkować.

Twórcy AS Areny zdecydowali się stworzyć spójną zabudowę CQB zamiast wypełniać przestrzeń przypadkowymi meblami. Wykorzystano ponad 200 płyt OSB, budując pomieszczenia, korytarze i tematyczne sektory rozgrywki.

Nie wszystko było szczegółowo zaplanowane od początku. Czasem należało przesunąć ścianę, zmienić przejście albo utrudnić zdobywanie pomieszczenia, które okazało się zbyt łatwe do opanowania. Jednym z ciekawszych rozwiązań stały się automatyczne przegrody, zmieniające układ dostępnych dróg po rozpoczęciu gry.

Widać tu znaczenie doświadczenia organizatorów, którzy sami uczestniczą w rozgrywkach i potrafią spojrzeć na projekt z perspektywy przyszłych użytkowników. Tematyczne pomieszczenia pokazują, że nie chodziło tylko o ustawienie jak największej liczby przeszkód.

Hello Kitty House: jeden z tematycznych sektorów CQB. © materiały udostępnione przez AS Arenę ASG

Smerfs House: charakterystyczna oprawa sektorów. © materiały udostępnione przez AS Arenę ASG

„Mam starą szafę. Może wam się przyda?”

Budowa areny przyciąga osoby chętne do pomocy. Jedni oferują czas, inni pomysły, a jeszcze ktoś ma w garażu meble, które idealnie nadawałyby się na przeszkody. Tylko czy na pewno?

Podczas panelu Przemysław opowiadał, że organizatorzy świadomie zrezygnowali z przyjmowania przypadkowego wyposażenia. Stare szafy mogą niszczeć, zajmować miejsce, a kiedyś trzeba będzie je również usunąć. Z doświadczeń z poprzednim obiektem wynikało, że warto myśleć nie tylko o budowaniu, ale też o ewentualnej konieczności opuszczenia nieruchomości.

Dochodzi kwestia spójności projektu: każda pomagająca osoba może mieć inną wizję areny. I codzienność, bo deklaracje pomocy nie zawsze przekładają się na obecność wtedy, kiedy jest potrzebna.

W rezultacie główny ciężar budowy AS Areny spoczywał na stosunkowo niewielkim zespole. W przedsięwzięciu uczestniczyły również osoby związane z działalnością fundacyjną. Arena miała być dla nich okazją do integracji i zdobywania nowych doświadczeń.

Banna Hause podczas prac.. © materiały udostępnione przez AS Arenę ASG

Arena musi działać również poza polem gry

Nawet najlepsza przestrzeń CQB nie wystarczy, jeśli organizacja wydarzeń będzie przypominała improwizację. Gracze potrzebują strefy bezpiecznej, miejsca do przygotowania wyposażenia i odpoczynku. Twórcy AS Areny przykładali szczególną wagę do zaplecza nazywanego przez nich „szpejownią”.

Jest jeszcze jedno wyzwanie: frekwencja. Zapisanie się na strzelankę zajmuje graczowi chwilę, ale dla organizatora liczba uczestników wpływa na koszty i sens uruchamiania wydarzenia.

Dlatego AS Arena zdecydowała się korzystać z PlayAir do obsługi zapisów. Możliwość wcześniejszego sprawdzenia listy graczy miała pomóc w planowaniu. Zainteresowanie otwarciem było duże, a przygotowane 50 miejsc szybko znalazło chętnych.

Pozostawało jednak najważniejsze wyzwanie: sprawić, żeby gracze chcieli wracać. Pełna lista zapisów na otwarcie nie jest gwarancją sukcesu w kolejnych miesiącach.

Ile to wszystko kosztuje?

Podczas panelu padło pytanie, co Przemysław doradziłby osobom planującym otwarcie areny. Odpowiedź była prosta: przygotować dużo czasu i znacznie więcej pieniędzy, niż początkowo się zakłada. Jego sugestia to nawet dwukrotnie większy budżet od planowanego.

Nie jest to uniwersalny przelicznik. Jeden organizator dysponuje gotową infrastrukturą, drugi zaczyna prawie od zera. Do tego dochodzą utrzymanie obiektu, organizacja rozgrywek, najem i naprawy.

Co zresztą dobrze podsumowuje żartobliwy początek konwentowej rozmowy, zapowiadającej przepis na szybkie zarobienie milionów dzięki własnej arenie ASG. Po poznaniu historii AS Areny droga do tych milionów może się wydać wyjątkowo długa.

Własna arena ASG. Marzenie czy drugi etat?

Między pomysłem a pierwszą rozgrywką kryje się znacznie więcej pracy, niż można przypuszczać. Negocjacje, infrastruktura, budowa, organizacja zespołu, promocja, zapisy i kontrola kosztów: każdy z tych elementów potrafi przynieść własne niespodzianki.

Nie oznacza to, że inne areny muszą powstawać w podobnych warunkach. Wiele zależy od miejsca, budżetu i możliwości organizatora. Dlatego doświadczenia AS Areny warto potraktować jako punkt odniesienia, a nie przepis na sukces.

Bo wymyślić własną arenę można podczas jednej rozmowy po strzelance. Zbudowanie jej to już zupełnie inna rozgrywka.

🎬 Zobacz efekt prac: Film z AS Areny na YouTube